İtalyan Tazısı
İtalya
İtalyan Tazısı, tazılar ailesinin en küçük üyesidir. İnce ve zarif kemik yapısı, uzun bacakları, derin göğsü ve kıvrımlı beliyle minyatür bir tazı görünümündedir. Tüyü çok kısa, ince ve parlaktır; neredeyse hiç kokmaz ve az tüy döker. Sahibine çok düşkün, hassas ve sevecendir; yabancılara karşı çekingen olabilir. Kısa ama hızlı koşuları sever; günlük yürüyüş ve güvenli alanda koşturma yeterlidir. İnce kemikleri nedeniyle yüksekten atlamalarda kırık riskine dikkat edilmeli, küçük çocukların sert oyunlarından korunmalıdır. Soğuğa duyarlı olduğundan kışın mont gerekebilir; diş bakımı düzenli yapılmalıdır.
Tarihçe
İtalyan Tazısı (Piccolo Levriero Italiano) türü küçük tazılar Avrupa soyluları arasında yüzyıllardır sevilmiştir; Vatikan Müzeleri'ndeki MS 2. yüzyıla ait bir Roma heykeli ve Giotto ile Tiepolo'nun resimleri bu köpekleri gösterir. D'Este, Medici ve Visconti aileleri ile pek çok Fransız kralı bu tazıları beslemiştir. 19. yüzyılın ilk yarısında İngiltere'ye götürülmüş, AKC kayıtları 1886'da başlamıştır. İkinci Dünya Savaşı'nda yok olma noktasına gelen ırk, 1950'lerde İtalyan yetiştiricilerin çabasıyla toparlanmış; FCI tarafından 1956'da kesin olarak tanınmıştır.
