Japon Spitz
Japonya
Japon Spitz, kar beyazı kabarık tüyü, sivri burnu, dik üçgen kulakları ve sırtı üzerine kıvrılan tüylü kuyruğuyla tanınan küçük-orta boy bir spitz ırkıdır. Düz, uzun ve kabarık üst tüyün altında yoğun, yumuşak bir alt tüy bulunur; boyun çevresinde belirgin bir yele oluşur. Neşeli, sadık ve zekidir; ailesiyle güçlü bağ kurar. Küçük boyuna rağmen iyi bir bekçidir ve yabancıları havlayarak haber verme eğilimindedir; bu alışkanlık eğitimle dengelenebilir. Çocuklarla iyi geçinir ve apartman yaşamına uyum sağlar. Günlük yürüyüş ve oyun yeterlidir. Tüyü kir tutmayan bir yapıdadır, ancak haftada birkaç kez taranmalı; mevsim geçişlerinde yoğun tüy döker.
Tarihçe
Japon Spitz, 1920'li ve 1930'lu yıllarda Japonya'da geliştirilmiştir. Irkın temelini, Çin'in kuzeydoğusundan Japonya'ya getirilen ve ilk kez 1921'de Tokyo'da bir köpek sergisinde gösterilen beyaz Alman Spitz'ler oluşturur; 1925–1936 arasında dünyanın çeşitli yerlerinden getirilen küçük beyaz spitz tipi köpekler de soya katılmıştır. Son standardı İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra Japonya Kennel Kulübü tarafından kabul edilmiş, 1950'lerde Japonya'da çok popüler olmuş ve İsveç'e ihraç edilmiştir. İngiliz Kennel Club ırkı 1977'de yardımcı (utility) grubunda tanımıştır. FCI'da spitz ve ilkel tipler grubundadır; AKC ise ırkı 2019'da yalnızca ön kayıt (FSS) listesine almıştır.
